MILITARY MATTERS : LEADERSHIP QUALITIES OF A TRUE SOLDIER- MARSHAL

We not only sacrifice our life for Comrade-in-Arms, but we also respect professionalism in the Indian Army.Please read a beautiful excerpt from our history of Indian Independance 

After getting freedom, a meeting was organized to select the first General of Indian Army. Jawahar Lal Nehru was heading that meeting. Leaders  and Army officers were discussing to whom this responsibility should be  given.
 In between the discussion Nehru said, “I think we should appoint a British officer as a General of Indian Army as we don’t have enough experience to lead the same.
 “Everybody supported Nehru because if the PM was suggesting something, how  can they not agree?
 
 But one of the army officers abruptly said, “I have a point, sir.”
 
 Nehru said, “Yes, gentleman. You are free to speak.”
 
 He said ,”You see, sir, we don’t have enough experience to lead a nation  too, so shouldn’t we appoint a British person as first PM of India?”
 
 The meeting hall suddenly went quiet and tense.
 
 Then, Nehru said, “Are you ready to be the first General of Indian Army ?”
 
 He got a golden chance to accept the offer but he refused the same and said, “Sir, we have a very talented army officer, my senior, Lt. Gen.> Cariappa, who is the most deserving among us.”
 
 The army officer who raised his voice against the PM was Lt. General Nathu  Singh Rathore, the 1st Lt. General of the Indian Army.
 
 That is the professionalism and character the military is made of !

കൊലയാളികളെ വിലക്കുവാന്‍ സാഹിത്യകാരന്മാര്‍ – മാര്‍ഷല്‍ കഥകള്‍

Name: Hemigraphis colorata Family : Acanthacea...

Name: Hemigraphis colorata Family : Acanthaceae Commonly available decorative plant. This is a prostrate herb with rooting branches. leaves 6 to 10 cm long and sparkling silvery violet underneath red purple. Sometime produce single white small flowers An unbelievable wound healer. It cures fresh wound, cuts, ulcers, inflammation, it is used internally for anemia. (Photo credit: Wikipedia)

സാഹിത്യകാരന്മാരും കവികളും സമൂഹത്തിലെ തിന്മകളെപ്പറ്റി പ്രതികരിക്കുന്നില്ല , എന്നൊരു കിം വദന്തി പ്രചാരത്തിലായിരിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് കൊലപാതകങ്ങളെപ്പറ്റിയും പിടിച്ചുപറികളെപ്പറ്റിയും ഒക്കെ.
ഒരു കവി പെട്ടെന്ന് ഒന്നെഴുതി ഒരു പത്രാധിപര്‍ക്ക് അയച്ചു കൊടുത്തു:
നീ കൊന്ന പൂരുഷനെ
ആയുസ്സകന്നവനെ
പത്തും പതിനഞ്ചും, കത്തിക്കു കുത്ത്യവനെ
പച്ചക്കു കൊന്നതിനു നീയാരടാ?ശഠ
നീ അറിഞ്ഞോ അവനെ?
അറിയാത്തവനെ നീ
എന്തിന്നരിഞ്ഞു
കഷണങ്ങളാക്കി? പറ!
വേറെ ഒരു കവയിത്രി എഴുതി:
നീ ആരേയും കൊല്ലരുത്.
തന്നെ വന്ന ജീവന്‍ തന്നെ പോണം, അതാണു നിയതി.
നിന്നെ കൊല്ലാന്‍ പതിനഞ്ചുപേര്‍ വരികില്‍ ?
നീ നിലവിളിക്കില്ലേ ?
ഇവിടെ നിയമ മൊന്നില്ലെന്നുണ്ടോ?
ആര്‍ക്കുവേണ്ടി നീ ആരേ വധിച്ചു?
നീ സംഹാര രുദ്രനോ?
ഇങ്ങിനെ കുറേ പേര്‍ അടുപ്പിച്ചടുപ്പിച്ച് കവിതകള്‍ ചമച്ചു.
ചില കഥാകൃത്തുക്കള്‍ ഉഗ്രന്‍ കഥകള്‍ കൊലയെപറ്റി എഴുതി!
അതോടെ നാട്ടില്‍ സമഗ്രമായ സമാധാനം നിലവില്‍ വരികയാണ് ഉണ്ടായത്. എല്ലാം എത്രപെട്ടെന്ന്!! അത്ഭുതം! ഇതു ഇവര്‍ക്ക് കുറേ നേരത്തെ എഴുതാമായിരുന്നില്ലേ?
നാട്ടിലെ ക്രൂരന്മാരും അക്രമികളും ഗുണ്ടകളും പത്രങ്ങള്‍ വായിക്കുകയും വളരെ പെട്ടെന്ന് അവരുടെ അക്രമപ്രവണത മാറ്റി നല്ലമനുഷ്യരായി ത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്തൊരു നല്ല നാട്!!വളരെ ശുദ്ധഗതിക്കാരാ ഗുണ്ടാത്മാക്കള്‍ !

Marshal Kathakal മാര്‍ഷല്‍ കഥകള്‍

മീമാംസ

തമസോ മാ ജ്യോതിര്‍ഗ്ഗമയ! ‘, ഈ മന്ത്രം ആര്‍ഷഭാരതത്തിന്റെ മൂല മന്ത്രങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ്. ഇരുട്ടിനെ അകറ്റി വെളിച്ചത്തെ പ്രാപിക്കുക! എത്ര നല്ല ഒരു സംകല്പം. ഭാരതഭൂവില്‍ കടന്നു വന്ന എല്ലാ സമൂഹങ്ങളും ഈ സങ്കല്പത്തെ ഉള്‍ക്കൊണ്ടിരുന്നു എന്നുള്ളതും നിസ്സന്ദേഹമായ ഒരു വാസ്ഥവമാണ്.

എന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ പൊതുവായി ഭാരതഖണ്ഡം മുഴുവനുമുള്ളതും , വിശിഷ്യ അതിന്റെ തെക്കേ അറ്റത്തെ കേരളത്തില്‍ ഉടനീളമുള്ളതുമായ ജനാവലിയിലെ ഭൂരിഭാഗവും പേര്‍ അന്തകാരത്തില്‍ വിഹരിക്കുന്നു എന്നുള്ളതാണ് പരമാര്‍ത്ഥം. ചിലര്‍ കണ്ണടച്ച് ഇരിട്ടിലാണ്ടു പോകുന്നതും ചെയ്തുവരുന്നുണ്ട്!

ഈയിടെ ഞാന്‍ ചെവിക്കൊണ്ട ഒരു നാട്ടു വര്‍ത്തമാനം കുറിക്കട്ടെ:

നമ്മുടെ ഇപ്പോഴത്തെ ഭരണം എങ്ങിനെ ഉണ്ടഡോ?

തരക്കെടില്ല! ആര്‍ക്കു എന്തും, തോന്ന്യാസോം , കുരുത്തക്കേടും , നല്ലതും , ചീത്തയും ഒക്കെ എവിടെ വേണെങ്കിലും , എപ്പ വേണെങ്കിലും ചെയ്യാം എന്നായിട്ടുണ്ട്. ബഹു ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന സാധാരണക്കാരന് അതല്ലേ ഒരു സുഖം? എല്ലാര്‍ക്കും വാളെടുക്കാം, വെളിച്ചപ്പെടാം; ഹിയ്യേയ് യ് യ് … ‘ന്നു കൂവ്വാം ! ആരും ഒന്നും ചോദിക്കാനില്ല; പറയാനില്ല; എതിര്‍ക്കാനില്ല; ഒരക്ഷരം ഉരിയാടാനില്ല!

ഇതിനുമുമ്പേത്തെ ഭരണകാലത്തോ?

ഈ അവസ്ഥ അപ്പളും ഇങ്ങന്ന്യാര്‍ന്നൂന്ന് വെയ്ക്ക്യാ!

അതിനു മുമ്പത്ത്യോ?

അന്നും അങ്ങിനെത്തന്നെ!

അപ്പോള്‍ ഈ സദ് വൃത്തി തുടങ്ങീട്ട്…

View original post 668 more words

മീമാംസ അഥവാ പൊളിറ്റിക്സ്- മാര്‍ഷല്‍ കഥകള്‍

മീമാംസ

തമസോ മാ ജ്യോതിര്‍ഗ്ഗമയ! ‘, ഈ മന്ത്രം ആര്‍ഷഭാരതത്തിന്റെ മൂല മന്ത്രങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ്. ഇരുട്ടിനെ അകറ്റി വെളിച്ചത്തെ പ്രാപിക്കുക! എത്ര നല്ല ഒരു സംകല്പം. ഭാരതഭൂവില്‍ കടന്നു വന്ന എല്ലാ സമൂഹങ്ങളും ഈ സങ്കല്പത്തെ ഉള്‍ക്കൊണ്ടിരുന്നു എന്നുള്ളതും നിസ്സന്ദേഹമായ ഒരു വാസ്ഥവമാണ്.

എന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ പൊതുവായി ഭാരതഖണ്ഡം മുഴുവനുമുള്ളതും , വിശിഷ്യ അതിന്റെ തെക്കേ അറ്റത്തെ കേരളത്തില്‍ ഉടനീളമുള്ളതുമായ ജനാവലിയിലെ ഭൂരിഭാഗവും പേര്‍ അന്തകാരത്തില്‍ വിഹരിക്കുന്നു എന്നുള്ളതാണ് പരമാര്‍ത്ഥം. ചിലര്‍ കണ്ണടച്ച് ഇരിട്ടിലാണ്ടു പോകുന്നതും ചെയ്തുവരുന്നുണ്ട്!

ഈയിടെ ഞാന്‍ ചെവിക്കൊണ്ട ഒരു നാട്ടു വര്‍ത്തമാനം കുറിക്കട്ടെ:

നമ്മുടെ ഇപ്പോഴത്തെ ഭരണം എങ്ങിനെ ഉണ്ടഡോ?

തരക്കെടില്ല! ആര്‍ക്കു എന്തും, തോന്ന്യാസോം , കുരുത്തക്കേടും , നല്ലതും , ചീത്തയും ഒക്കെ എവിടെ വേണെങ്കിലും , എപ്പ വേണെങ്കിലും ചെയ്യാം എന്നായിട്ടുണ്ട്. ബഹു ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന സാധാരണക്കാരന് അതല്ലേ ഒരു സുഖം? എല്ലാര്‍ക്കും വാളെടുക്കാം, വെളിച്ചപ്പെടാം; ഹിയ്യേയ് യ് യ് … ‘ന്നു കൂവ്വാം ! ആരും ഒന്നും ചോദിക്കാനില്ല; പറയാനില്ല; എതിര്‍ക്കാനില്ല; ഒരക്ഷരം ഉരിയാടാനില്ല!

ഇതിനുമുമ്പേത്തെ ഭരണകാലത്തോ?

ഈ അവസ്ഥ അപ്പളും ഇങ്ങന്ന്യാര്‍ന്നൂന്ന് വെയ്ക്ക്യാ!

അതിനു മുമ്പത്ത്യോ?

അന്നും അങ്ങിനെത്തന്നെ!

അപ്പോള്‍ ഈ സദ് വൃത്തി തുടങ്ങീട്ട് കുറേകാലായി, അല്ലേ?

ഉവ്വ്! ഇന്ത്യക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടീട്ട് ഒരു പത്തു കൊല്ലായിത്തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ നമ്മുടെ ദിശി ഈ ദൃശം ചരിക്കാന്‍ തുടങ്ങീട്ടുള്ളതാ; പിന്നെ അതങ്ങട് ഭേദപ്പെട്ടു ഭേദപ്പെട്ട് ഇത്രത്തോളം ആയിരിക്കുണൂ!

നിത്യേന നാം കാണുന്നത് , കേള്‍ക്കുന്നത്, അറിയുന്നത്, പറയുന്നത്, വായിക്കുന്നത് :

  • അടിപിടി ഹര്‍ത്താല്‍ ബന്ദ് സത്യാഗ്രഹം, പണിമുടക്ക്.അതിനെത്തുടര്‍ന്ന് പൊതുവാഹനങ്ങള്‍ എന്നിവ കത്തിക്കല്‍.

  • വെട്ട് കുത്ത്, പിടിച്ചുപറി, വെടിവെപ്പ്, ബാങ്കു കവര്‍ച്ച.ദമ്പതിമാരെ റോഡില്‍ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തി ആക്രമിക്കല്‍!
  • ബലാത്സംഗം,പെണ്‍ വാണിഭം(എന്ന കുംഭകൌപീനങ്ങള്‍), ബാലികമാരെ പീഡിപ്പിച്ചശേഷം ഞെക്കിക്കൊല്ലല്‍.
  • ഒരുകൂട്ടം ഹൈന്ദവ സംന്യാസി/സംന്യാസിനിമാര്‍ എന്നു സ്വയം പറഞ്ഞു , അവതരിപ്പിച്ച്,അനുഗാമികളേയും ശിഷ്യന്മാരേയും ആരാധകന്മാരേയും ആരാധികമാരേയും കൂടപ്പൊറുപ്പുകാരേയും കൂട്ടിനുചേര്‍ത്ത് അനാശാസ്യപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലും, സാമൂഹ്യ വിരുദ്ധ നടപടികളിലും പങ്കാളികളാക്കി ജനദ്രോഹവും രാജ്യദ്രോഹവും നടത്തല്‍. ഹിന്ദുക്കള്‍ മാത്രമല്ല , മുസ്ലിം പുരോഹിതരെന്നു ചമയുന്നവരും, ചില കൃസ്ത്യാനി പുരോഹിതരും ഇത്തരം കൃത്യങ്ങളില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നുണ്ട്!

  • രാജവീഥികളിലും, പൊതുപാതകളിലും തലങ്ങും വെലങ്ങും അപകടങ്ങള്‍ പതിയിരിക്കുകയാണ്. ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ജനദ്രോഹം ചെയ്യുന്നത് ചെറുപ്പക്കാരായ ടിപ്പര്‍വണ്ടിയോട്ടികളും , അടുത്തത് അവരുടെ തലമുറക്കാരായ ആന യോട്ടികളുമാണ്! പ്രൈവറ്റ് ബസ്സോട്ടികളും ഇടക്കും തലക്കുമുണ്ട് എന്നത് മറ്റോര്‍ക്ക് സമാധാനിക്കം! ദിനം പ്രതി ഒരുപാടു അപകട മരണങ്ങളും , മുറിവുകളും, ചതവുകളും ,അപായങ്ങളും നടമാടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു ! ഗതാഗത നിയന്ത്രണത്തിന്ന് നിയമിതരായവര്‍ക്ക് ഒരു ചുക്കും ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്നില്ല; അഥവാ അവര്‍ ഒരു ചുണ്ണാമ്പും ചെയ്യുന്നുമില്ല !

  • സംസ്ഥാനത്തുടനീളം ഭൂമിയിടപാടുകളും , അതേച്ചൊല്ലി അതിഭയങ്കര തര്‍ക്കങ്ങളും , കുടിയൊഴിപ്പിക്കലുകളും, പിന്നീട് കുടിയധിവസിപ്പിക്കലുകളും നടമാടുന്നത് !

  • അസമയത്തെ അധിവൃഷ്ടി, അനാവൃഷ്ടി, വരള്‍ച്ച എന്നിവ പതിവായിരിക്കുന്നത് [ഇനി യിപ്പോള്‍ പ്രകൃതി മാത്രമായി ഒന്നും ബാക്കി വെയ്ക്കേണ്ട!]
  • നോക്കുകൂലി എന്ന വേണ്ടാതീനം അവതരിപ്പിച്ച് കുറേ തൊഴിലെടുക്കാത്ത ബൂര്‍ഷ്വാസിവര്‍ഗ്ഗകര്‍ സാധാരണ ജനങ്ങളെ പിഴിഞ്ഞും പീഡിപ്പിച്ചും സ്വൈരജീവിതം അലങ്കോലപ്പെടുത്തുന്നത് !

  • ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഏതു തലത്തിലേയും ഏതൊരു കാര്യാലയത്തിലേയും , ഏതു ലാവണത്തിലേയും വലിയൊരു ശതമാനം ഗുമസ്ഥവര്‍ഗ്ഗം കെടുകാര്യസ്ഥതയില്‍ അഭിരമിക്കുകയും , ഫയലുകള്‍ മറച്ചു വെയ്ക്കുകയോ അഥവാ അവയെ തീണ്ടാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു. തീണ്ടണമെങ്കില്‍ കോഴപ്പണം വാള്‍ത്തലപ്പത്തു വെയ്ക്കണമെന്ന് അവരാരും പറയുകയില്ല; പക്ഷേ അറിയേണ്ടുന്നവര്‍ അതറിഞ്ഞു പ്രവൃത്തിക്കേണ്ടിയിരുക്കുന്നു!അല്ലെങ്കില്‍ ഫയല്‍ സ്തംഭനം ഉറപ്പാണെന്ന് ജനാവലി അറിയുന്നു! [വെളിച്ചപ്പാടുകള്‍ക്ക് വാള്‍ത്തലപ്പത്താണ് പണം വെക്കുക പതിവ്; അതുകൊണ്ടാണ് ഈ പ്രയോഗം ഉപയോഗിച്ചത്! അവര്‍ ദൈവങ്ങളുടെ കോമരമല്ലേ , ദൈവങ്ങള്‍ക്ക് നേരിട്ട് പണം വാങ്ങാന്‍ പറ്റുകയില്ലല്ലോ? ഒരു പ്രതിനിധി ആവശ്യമല്ലേ?]

  • കുളിപ്പിച്ച് കുളിപ്പിച്ച് കുട്ടിയില്ല്യാണ്ട്യായി’, എന്ന ചൊല്ലിന്മണ്ണം , കൃഷി ചെയ്ത് കൃഷിചെയ്ത് നെല്‍കൃഷി നിലച്ചുപോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് കേരളം വലിഞ്ഞു കേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു !കൃഷിവകുപ്പിലെ ഗ്രാമതല ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ കസേരകളില്‍ വെള്ളക്കോളറുകള്‍ അണിഞ്ഞിരുന്ന് കോള്‍ കൃഷി ചെയ്യുന്നു! കൃഷിക്കു അനുവദിച്ചു വരുന്ന കോളുകളെല്ലാം ഒതുക്കി , അവയെ അല്പാല്പം വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ടവര്‍ക്കു മാത്രം നല്‍കി , പങ്കിട്ട് , താനും ഒരു പങ്ക് പങ്കക്കേടില്ലാതെ പറ്റിവരുന്നു ! അങ്ങിനെ നെല്‍കൃഷി സമീപ കാലത്ത് അന്യം വന്നു പോകാന്‍ തുടക്കമിട്ടിരിക്കുന്നു. [ഈയിടെ നാട്ടിന്‍പുറത്തെ ഒരു കര്‍ഷകന്‍ പറയുകയുണ്ടായി: നൊമ്മടെ ഗ്രാമത്തിലെ തലമൂത്ത ഒരു കര്‍ഷകനെ പിടിച്ച് ഈ ഏലമോഫീസിലിരുത്തിയാല്‍ അങ്ങ്വാര് ഓടി നടന്ന് നമുക്കു വേണ്ടി എന്തേങ്കിലും ചെയ്തു തരുമായിരുന്നു. കൃഷിവകുപ്പിലിരിക്കാന്‍ യോഗ്യതക്ക് ഡിഗ്രിയല്ല നോക്കേണ്ടത് , നേരേമറിച്ച് അവന് കൃഷി ചെയ്യാനും ചെയ്യിക്കാനും വൈദഗ്ദ്ധ്യവും താല്പര്യവും ഉണ്ടോ എന്നുള്ളതാണ്. ഇബറ്റയൊക്കെ വെറും പോക്കാ!!]

  • പുഴകളായ പുഴകളില്‍ നിന്നു മണല്‍ മുഴുവനും കോരിയെടുത്തുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പാടശേഖരങ്ങളില്‍ നിന്നു മണ്ണു മുഴുവനും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പാറക്കൂട്ടങ്ങളും മലകളും പൊട്ടിച്ച് പൊട്ടിച്ച് കുട്ടിച്ചുവരാക്കിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു! ഇനി പ്രകൃതിയെ ഇതിന്മേലെ ബലാത്സംഗം ചെയ്യാനില്ലാത്തവണ്ണം എല്ലാം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇതിനെല്ലാം ഒത്താശ ചെയ്തുവരുന്നത് തദ്ദേശ സ്വയം ഭരണ സമിതികളും മറ്റു ഉദ്യോഗം നടത്തിപ്പുകാരും, വേറെ ഒരു ഉദ്യോഗവും ഇല്ലാത്തവരും, ഉദ്യോഗം നോക്കാത്തവരും ആണെന്ന് നാട്ടുകാരെല്ലാം അറിയുന്നു; പക്ഷേ എന്തു ഫലം?

     

അജ്ഞാന തിമിരാന്തസ്യ ജ്ഞാനാഞ്ജന ശലാകയാ,

ചക്ഷുരുന്മീലിതം യേന തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരവേ നമ: “ എന്ന് നീതിസാരത്തില്‍ ഒരിടത്ത് പറയുന്നുണ്ട്. അജ്ഞാന മാകുന്ന അന്ധകാരത്തെ മാറ്റുവാന്‍ വെളിച്ചം വീഴിക്കുകയാണ് വിദ്യാഭ്യാസം കൊണ്ട് സാധിക്കുന്നത്. അതു സാധിച്ചുതരുന്നത് ഗുരുവാണ് . ഗുരുക്കന്മാരെ ഗുരുവൃത്തിക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതില്‍ ഒരുപാടുപിഴവുകള്‍ വന്നുചേരുന്നതായി ജനസമൂഹം അറിയുന്നുണ്ടെങ്കിലും പൊതുജനത്തിന് ഒന്നും ചെയ്യുവാന്‍ കഴിയുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം! അവര്‍ അന്നു പടച്ചുവിട്ടിട്ടുള്ള അന്നത്തെ പിള്ളരാണ് ഇന്ന് നമ്മുടെ യുവജനം എന്നു പറയുന്ന , ജനാവലിയിലെ 30 ശതമാനം പേരും. ഈ യുവജനങ്ങളടങ്ങുന്ന നമ്മുടെ ജനസമൂഹത്തിലെ കുറേ പേര്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഹീന വൃത്തികള്‍ക്കു കാരണം അവരുടെ കുറഞ്ഞതോതിലുള്ള ധര്‍മ്മ ബോധവും , സമൂഹത്തോടുള്ള അളവു കുറഞ്ഞ കൂറും, അളവു കുറഞ്ഞ പ്രതിബദ്ധതയുമാണ്! അതിന്റെ അളവ് അവരില്‍ വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചെടുക്കണമെങ്കില്‍ അവരില്‍ അവബോധം ചെലുത്തണം. ഇത് രണ്ടു വിധത്തില്‍ സാധിച്ചെടുക്കാം: 1. വിദ്യാഭ്യാസം കൊണ്ടും, 2.നിയമപാലന പ്രകൃയ കൊണ്ടും . ഈ രണ്ടും ഭരണ കൂടത്തിന്റെ കര്‍ത്ത്യവുമാണ്! സിലബസും പാഠ്യപുസ്തകങ്ങളും നിര്‍മ്മിക്കുന്നത് വിദ്യാവിചക്ഷണരും രാഷ്ട്രബോധമുള്ള മഹല്‍ വ്യക്തികളും ചേര്‍ന്നായിരിക്കണം.

ഇപ്പോഴത്തെ തലമുറയുടെ പ്രവര്‍ത്തന ശൈലി അവര്‍ 25-30 കൊല്ലം മുമ്പ് അഭ്യസിച്ച വിദ്യയുടെ പ്രീതമോ, വിപരീതമോ ആയ രീതിയുടെ ഫല സിദ്ധികൂടിയാണ് ! ഒരു ക്ഷേമ രാഷ്ട്രത്തെ കെട്ടിപ്പടുക്കുവാന്‍ ഭരണ കൂടത്തിന്ന്‍ ദീര്‍ഘ ദൃഷ്ടിയുടെ ആവശ്യമുണ്ട്. അതു കണ്ടെത്താനും , പ്രായോഗിതയില്‍ കൊണ്ടു വരാനും എപ്പോഴത്തേയും ഭരണ സാരഥികള്‍ക്കും സമസ്ത ഗുമസ്ഥവര്‍ഗ്ഗത്തിനും കടപ്പാടുണ്ട്. അതിന്ന് വ്യതിയാനമോ , മൂല്യ ഭ്രംശമോ സംഭവിക്കുമ്പോഴാണ് ജന ജീവിതത്തിന്ന് ക്രമക്കേടുകള്‍ സംഭവിക്കുന്നതും, സ്വൈര ജീവിതം താറുമാറാകുന്നതും !

ഇത്തരുണത്തില്‍ കരണീയമായത് അരാജകത്വമെന്നു തോന്നുന്ന ഓരോ കാര്യങ്ങളേയും എല്ലാ തലങ്ങളിലേയും ഭരണാധികാരികള്‍ വിലയിരുത്തി, കാര്യകാരണങ്ങള്‍ ഉരുത്തിരിച്ച് അവകളെ വിലക്കാനും, മറികടക്കാനും , അങ്ങിനെ ജനക്ഷേമം പുനരുദ്ധരിക്കാനും ശ്രമിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു എന്നുള്ളതാണ് ! ഈ ശ്രമത്തില്‍ രാഷ്ട്രീയ മുണ്ടാകരറുത് ; മീമാംസ മാത്രമേ ഉണ്ടാകാന്‍ പാടൂ ! വന്ദേ മാതരം! ജയ് ഹിന്ദ്!! ജയ് ജവാന്‍ ജയ് കിസാന്‍!!!

SCIENCE & SPIRITUALITY- MARSHAL

അത്മീയതയും സയൻസും തമ്മിൽ ദൂരമില്ല എന്നാണ് ഞാൻ വിശ്വ സിക്കുന്നത്. സയൻസ് എന്നാൽ എന്ത്? അതിന്റെ നിർവ്വചനം ആദ്യം അറിയുക. അതിനു ശേഷം ആത്മീയതയുടെ അർത്ഥം അഥവാ അതിന്റെ നിർവചനം അറിയുക.science believes in specifics and proven thesis. When the atoms of oxygen and that of hydrogen mixes or bonds together we get H2o or water. And for water it is nothing but these 2 elements should join together and at a given molecular ratio. It is proven fact! If the potassium chlorate powder and sulfur powder mixed in a certain ratio , and subjected to a small friction or gets a spark , it burns very rapidly and it releases voluminous gas – sulfur dioxide and a residue of potassium chloride will remain there. This instantaneous & rapid burning property is utilized for fire works or as explosives. We all know that! That is chemistry. And physics shows that in a vacuum situation the water vapour subjected to high pressure would cause increased boiling point. This property is used in a pressure cooker making! We know that!

While spirituality is nothing but a psychological matter. It provides or provokes mind set to accept certain realities of life. No one knows the life mechanisms. ആത്മാവ് എവിടെ നിന്നു വന്നു? എവിടേക്കു പോകുന്നു. നാം ജീവിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? ജീവൻ അറ്റുപോകുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? where the spirit goes off on death? നമ്മെ നയിക്കുന്ന ശക്തി എന്താണ്? അങ്ങിനെ അനേകം അടിസ്ഥാനപരങ്ങളായ അറിവിനെ അന്വേഷിച്ചറിഞ്ഞ മനുഷ്യന്റെ ജ്ഞാനഭണ്ഡാരമാണ് ആത്മീയത.അത്മജ്ഞാനത്തിലും സയൻസുണ്ട്. കണക്കുണ്ട്. ഭാരത വർഷത്തിന്റെ ഇതിഹാസം ചികഞ്ഞു നോക്കുക. ഒരു പാട് അറിവുകൾ ചുരുളഴിഞ്ഞുവരും.
ആകപ്പാടേ വിശേഷിച്ചറിയുവതിനസാദ്ധ്യങ്ങളാകുന്നു
നാനാ പാകം തെറ്റുന്ന ദിവ്യപ്രകൃതിയുടെ വികാരങ്ങൾ വിശ്വോത്തരങ്ങൾ
ലോകം രംഗം നരന്മാർ നടരിതു വളരെസ്സാരമാം തത്വമെങ്ങോ പോകട്ടേ
മാംസമേദോകലമലിതമുടൽ ക്കെട്ടിതുൽകൃഷ്ഠമാണോ???
tHIS IS TAUGHT TO ME BY MY MALAYALAM PANDIT MASTER AT 8TH STANDARD AT tHIRUVILWAMALA HIGH SCHOOL IN THE YEAR 1956 OR SO. .
 – marshal

മാര്‍ഷല്‍ കഥകള്‍ : അന്തോണിയുടെ ചേനക്കാര്യം

അന്തോണിയുടെ ചേനക്കാര്യം

പേരുകേട്ട ചുങ്കത്തെ പേരുകേട്ട മുഖ്യൻ അന്തോണി എന്റെ ഒരു ആത്മ സുഹൃത്തായി രുന്നുവല്ലോ.
ഉറ്റ സുഹൃത്തിനെ സന്ദർശിക്കുവാൻ ഞാനിറങ്ങിച്ചെന്നു. ഭവനത്തിൽ മ്‌ളാന വദനനായി ഇരിക്കുന്നുകണ്ട അന്തോണിയോട്‌ കുശലാന്വേഷണ വ്യാജേന മ്‌ളാനഭാവത്തിന്റെ കാരണമാരാഞ്ഞപ്പോൾ പറഞ്ഞത്‌ ഇങ്ങനെയാണ്‌:
ചങ്ങാതി , ആരേയും ഇക്കാലത്ത് ഒട്ടും തന്നെ വിശ്വസിക്കുവാൻ ഒക്കത്തില്ല; അല്ലേ?
എന്തിയേ അന്തോണിയേ, താനിങ്ങനെ ഒരു ജനറലൈസ്ഡ്‌ സ്റ്റേറ്റ്മെന്റ്‌ തട്ടിവിടുന്നത്‌?, എന്നായി ഞാൻ.
ആരേയും ഞാൻ പറയുന്നില്ല; എന്റെ ഡ്രൈവറെ മാത്രം നോക്കു!… ….
ഊം ം ം ം ം???? എന്നായി ഞാൻ വീണ്ടും. എന്തായി ഡ്രൈവന്‌?
എന്റെ ഡ്രൈവർ , വിശ്വനാഥൻ, വളരെ വിധേയത്വമുള്ളവനും , നിഷ്കളങ്കനും, നിർമയനും, നിർമമനും, നിരാലമ്പനും ഒക്കെത്തന്നെയാണെന്നായിരുന്നു എന്റെ തെറ്റിധാരണ.
ആ ധാരണ താറുമാറായോ?
ഇന്നലെ ഞാൻ കാറോടിച്ചു പോയ കണക്കോർക്കുമ്പോൾ വെറുമൊരമ്പതു കിലോമീറ്ററേ ഉണ്ടായിരിക്കുകയുള്ളു. നേരെമറിച്ച്‌ അവൻ എഴുതിത്തള്ളിയിരിക്കുന്ന പെട്രോൾ കണക്ക്‌ നൂറ്റിയമ്പതു ലിറ്ററും! ചോദിച്ചപ്പോൾ പറയുന്നത്‌ , ഹാ‍ാ‍ാ…, അതെനിക്കറിയുമോ? അത്രക്കൊക്കെ ചിലവായിട്ടുണ്ടാകും ! ഞാനെന്താസാറേ, …പെട്രോളു കുടിക്കുമെന്ന്‌ കരുതുന്നുണ്ടോ, എന്നും, അയാള്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു!
അന്തോണിച്ചായൻ അങ്ങിനെ കരുതുന്നുണ്ടോ, വാസ്തവം പറഞ്ഞാൽ?, എന്നായി ഞാൻ.
അവൻ പെട്രോൾ കുടിക്കുമോ എന്നറിയാൻ മേലാ. പക്ഷേ , എന്നെ അവൻ വെള്ളം കുടിപ്പിക്കുന്നു.
ഒരുനിമിഷ‍ത്തെ മൗനാനന്തരം അന്തോണി വീണ്ടുംതുടർന്നു :
ഇവനിതു ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്‌ പല നാളുകളായിരിക്കുന്നു താനും. പിടിക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റുകേല!
അന്തോണിച്ചായൻ ഈ നിസ്സാര കാര്യത്തിലേക്ക്‌ വ്യതിചലിച്ചാൽ മറ്റു പടുകൂറ്റൻ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇതിലേറെ ചോർച്ചകൾ സംഭവിച്ചു പോയേക്കും. ആനക്കാര്യങ്ങളും ചേന ക്കാര്യങ്ങളും വേർതിരിച്ചറിവാൻ വിവേകം കാണിക്കണം, താങ്കൾ ക്കു ഞാൻ പറയുന്നതു മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ?, എന്നായി ഞാൻ.
…ച്ചാൽ?….
ഇതു കളയുക . മ്‌ളാനത വിട്ട്‌ ആനക്കാര്യങ്ങളിലേക്കുമാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുക. വലിയ വലിയ തലങ്ങളിൽ കള്ളത്തരങ്ങൾ നടക്കുന്നത്‌ കണ്ടുപിടിച്ച്‌ ചോർച്ചകൾ തടയുക; താഴ‍ത്തെ ചോർച്ച താനേ അടഞ്ഞുകൊള്ളും, എന്നുകൂടി ഒരു പൊതുമൊഴിയുണ്ടല്ലോ?!! ചേനക്കാര്യങ്ങൾ ഗൗനിക്കുവാൻ വേറെ ആളുകളെ നിയോഗിക്കുക.
ഇത്രയും പറഞ്ഞശേഷം ഞാൻ തിരിച്ചുപോയി.
പക്ഷേ അന്തോണി ആനക്കാര്യങ്ങളിലേക്ക്‌ വേറെ പലരേയും നിയോഗിക്കുകയും സ്വയം ചേനക്കാര്യം ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്തു എന്നാണ്‌ ഞാൻ പിന്നീട്‌ അറിഞ്ഞുവശാ യത്‌!!
അതിന്റെ ഭവിഷ്യത്തുകൾ നാം ചുങ്കം വാസികളെല്ലാരും അനുഭവിച്ചു വരികയുമാണ്‌!! വിധിയെ വെല്ലാനാകുമോ? ചുങ്കത്തുകാർ സ്വയം വഴിയാധാ രമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്ന സ്ഥിതി വിശേഷമാണത്രേ ഇപ്പോഴ‍ത്തേത്‌!!
************** **************** ******************

മാര്‍ഷല്‍ കഥകള്‍ : The Indian Army’s Greatest Tribulation!

THE INDIAN MILITARY MATTERS

‘In my three decades of reporting on the Indian military, I have never felt more uneasy about the military-media interface as I have in the past three months’, says one Mr. Gokhle, a famous journalist.
This is not because the media has been accused of being sensationalist but because many unsavoury truths about internal rivalry and groupism in the military brass have created bad blood in the top hierarchy. All were caused due to unconventional political shortsightedness!
The unease stems from the damage that the events of the past few months have inflicted on the average Indian soldier.
For at least a quarter of a century now, we have been lamenting the steadily diminishing status of the ordinary Indian soldier in society; that soldiering is no longer respected as a noble profession in our rural areas; that the jawan struggles to get his due from a civil administration increasingly contemptuous and apathetic towards him; that he continues to get paid poorly and treated unfairly by a society solely driven by materialism. One can see the plight of a soldier loitering in the local town while he comes on leave. People only ask him: hi, got your quota? Whatever it means! He gets his 60 days annual leave; you know what it is? 52 Sundays plus 16 gazatted holidays are given to all central government employees, while a soldier is on duty for all 24 x 7 in service barracks. So the British administration decided to give him his Sundays at least in a stretch. And that’s all no extra leave otherwise!! How many of you know about it? After independence we follow that system. Air Force pesrsonnel are given only 45 days of leave since they have severe manpower shortages.
Now, following a spate of reports based on half-truths and outright lies, motivated by God alone knows what, we may have done the ultimate disservice to the Indian soldier: Planted the seed of suspicion about his loyalty in the minds of ordinary Indians.

The ultimate disservice to the Indian soldier
While the media person report what he or she thinks is right, none of them has thought through the consequences of the effect it will have on the psyche of the Indian soldier and, more importantly, the way ordinary Indians will view the Indian Army.
In the mad race to boost circulation and viewer ratings, media may have, in one go, started the process of demolishing one of the last institutions that has stood rock solid in defence of the idea that is India.
Definitely the medias have not paused to think about the long-term damage it would have wrought upon the profession of soldiering.
While all dramatis personae are equally culpable in the current controversy, the media certainly have a greater responsibility not to add fuel to the fire.
The Army is India’s Brahma Asthra
It can be thus said because from disaster relief in floods, tsunamis and earthquakes, to rescuing an infant Prince from a deep tube well and from quelling rioters in communal strife to being the last resort in internal counter-insurgency operations, the Indian Army has been omnipresent as well as omnipotent !In Kerala once a train fell down in a large bridge into the sea water and the civil administration was all sitting in gaped mouth ; the Army Regiment came and got all the living and dead out of water. They are the same Havildars , Naiks, Sepoys , Naib Subedars , Subedars , Subedar Majors and Captains and Major who are in and around as security guards(hic) after their retirement. Civil administration are just not simply not using their talents and experience at all ; the soldier slowly fades away!!
The Indian Army’s versatility, adaptability, selfless attitude and resourcefulness have allowed it to be what it is today: Nation Builders. That is why it is called , India’s Brahma Asthra (the ultimate weapon) and we are not using it properly.
Viewed in the context of India’s immediate and extended neighbourhood, the Indian Army’s stellar role stands out in stark contrast to its counterparts in other countries.
Remember, the Indian and Pakistani armies originated from the same source, the British army. Yet, six decades since they parted ways, there couldn’t be a bigger dissimilarity in the way the two have evolved.
As they say, India has an army while the Pakistani army has a nation! More importantly, despite India’s increasing dependence on its army to pull its chestnuts out of fire time and again, the Indian Army has scrupulously remained apolitical. Even then, some scribe tried to scribble a story out of vacuum and total emptiness a theory of a military coup d’état recently! A very sad enough story!
A systematic assault on the Indian Army
The Indian Army’s contribution in nurturing and strengthening democracy with all its faults can never be underestimated. It has put down fissiparous and secessionist forces within India at great cost to itself over the last 61-odd years. It has protected India from within and without.
The Indian Army also has a unique distinction of helping create a nation (Bangladesh) in the neighbourhood and then quietly walking away to let the people take charge. They were ushered to do it with full confidence and they did it! In contrast, the Pakistani army has never really allowed democracy to flourish in its country. Instead, it has created a military-industrial complex that has spread its tentacles in every aspect of governance.
Even today, the Pakistani army does not let go of any opportunity to undercut democracy; it nurtures and treats jihadi elements as its strategic asset against India and the United States.
Even in other smaller nations around India — Nepal, Myanmar and Bangladesh, for instance — the armed forces have had to intervene and run the affairs of those countries at some point.
The Indian Army has also withstood systematic assaults on its status from politicians and bureaucrats who are forever looking for ways to downgrade the military’s status. The order of precedence of the Army chief got severely back phased from 4th to 12th. While the principle of civilian supremacy over the armed forces is well entrenched and understood in India, what is incomprehensible is the constant chipping away at the military’s standing.

The Army, the civilian and the politician
The nation as a whole, and indeed the people at large, have the highest regard and affinity for the men in uniform for the yeoman service they render in every conceivable situation. However, most mandarins at the ministry of defence and some politicians do not have the same opinion and are repeatedly trying to run down the military without realising the immense damage they cause to the only available bulwark we have against any attempt to Balkanise India.
Now, unfortunately, even the media seem to have joined this ill-informed and devious bunch of opportunists.
As a former chief of the army staff, General S Padmanabhan, says in his book, A General Speaks, ‘Even after Independence, India’s political leaders found it convenient to keep the Army, Navy and the Air Force out of the policy-making bodies. The service HQs were left at the level that the British left them — that of being attached offices of the ministry of defence. Even at the level of defence minister and service chiefs, exchanges on major matters of defence policy were few and far in between.’
Another former army chief, General Shankar Roy Choudhury, has observed: ‘It is essential in the national interest that the armed forces are upgraded and updated on an ongoing basis, something which governments have been traditionally loath to acknowledge and undertake, the Indian government perhaps more so than others in this respect.’

We must back the nation’s strongest asset
Historically, it is to the credit of the Indian Army that it has fulfilled its role as an organ of the State; it has functioned effectively in every type of role, in spite of the general lack of a supportive government environment by way of adequate finances, resources, equipment, personnel policies, or higher political direction.
A nation’s military provides what is called a hard-edged back-up to its international standing. A strong military — and especially a powerful, well-trained, fully-equipped army — acts as a deterrent against adversaries.
It is therefore essential that the nation’s decision-makers consciously back the army and provide it with the support it needs to meet diverse challenges that exist and are likely to come up in the coming decade.
So far, the Indian Army has fulfilled its role in nation building admirably well.
All of us — ordinary citizens, media persons, politicians, bureaucrats — must continue to back the nation’s strongest asset and further strengthen it, if we desire to see India as a global player in the decades to come.

The Army is vital for India’s survival
Centuries ago, Kautilya, the wily old strategist, told Emperor Chandragupta Maurya why the soldier is important for the kingdom’s survival. The Emperor understood it and acted on it!
If India has to survive as a nation-state, this advice (reproduced from a piece written by Air Marshal S G Inamdar for the USI Journal) is worth repeating in its entirety here.
As the learned air marshal says: ‘It is amazing how clearly those ancients saw the likely faultiness’ in governance, the intricacies of management of the military by the state functionaries, the nature of the military and the citizenry and the close interplay between them all. It is truly amazing how those observations continue to be so completely relevant today, even after 2,000 years.
‘Here’s what Kautilya told the king of Magadh:
‘The Mauryan soldier does not himself the royal treasuries enrich nor does he the royal granaries fill.
‘He does not himself carry out trade and commerce nor produce scholars, thinkers, litterateurs, artistes, artisans, sculptors, architects, craftsmen, doctors and administrators.
‘He does not himself build roads and ramparts nor dig wells and reservoirs.
‘He does not himself write poetry and plays, paint or sculpt, nor delve in metaphysics, arts and sciences.
‘He does not do any of this directly as he is neither gifted, trained nor mandated to do so.’

What the soldier does for his nation
The soldier only and merely ensures that:
‘The tax, tribute and revenue collectors travel far and wide unharmed and return safely;
‘The farmer tills, grows, harvests, stores and markets his produce unafraid of pillage and plunder;
‘The trader, merchant and moneylender function and travel across the length and breadth of the realm unmolested;
‘The savant, sculptor, painter, maestro and master create works of art, literature, philosophy, astronomy and astrology in peace and quietitude;
‘The architect designs and builds his Vaastus without tension;
‘The tutor (acharya), the mentor (guru) and the priest (purohit) teach and preach in tranquility;
‘The sages (rishis, munis and tapaswis) meditate and undertake penance in wordless silence;
‘The doctor (vaidyaraja) tends to the ill and the infirm well, adds to the pharmacopoeia, discovers new herbs and invents new medical formulations undisturbed;
‘The mason, the bricklayer, the artisan, the weaver, the tailor, the jeweller, the potter, the carpenter, the cobbler, the cowherd (gopaala) and the smith work unhindered;
‘The mother, wife and governess go about their chores and bring up children in harmony and tranquility;
‘The aged and the disabled are well taken care of, tended to and are able to fade away gracefully and with dignity;
‘The cattle graze freely without being lifted or harmed by miscreants.’

The soldier is the very basis of a nation
He is thus the VERY BASIS and silent, barely visible CORNERSTONE of our fame, culture, physical well being and prosperity; in short, of the entire nation building activity.
‘He DOES NOT perform any of these chores himself directly: he ENABLES the rest of us to perform these without let, hindrance or worry (nirbheek and nishchinta).
‘Our military sinews, on the other hand, lend credibility to our pronouncements of adherence to good Dharma, our goodwill, amiability and peaceful intentions towards all our neighbour nations (Sarve Bhavantu Sukhinaha, Sarve Santu Niramayaha…) as also those far away and beyond.
‘These also serve as a powerful deterrent against military misadventure by any one of them against us.’

Standing vigil, eyes peeled for action, day and night, dawn-to-dusk-to-dawn…
‘If Pataliputra reposes each night in peaceful comfort, O King, it is so because she is secure in the belief that the distant borders of Magadha are inviolate and the interiors are safe and secure, thanks to the mighty Mauryan Army constantly patrolling and standing vigil with naked swords and eyes peeled for action (animish netre) day and night (ratrau-divase) in weather fair and foul, dawn-to-dusk-to-dawn (ashtau prahare) quite unmindful of personal discomfort and hardship, loss of life and limb, separation from the family, all through the year, year after year (varsha nu varshe).
‘While the Magadha citizenry endeavours to make the State prosper and flourish, the Mauryan soldier guarantees that the State continues to EXIST! He is the silent sine qua non of our very being!’
Can we all in uniform , civil services, politics, media and society at large — imbue this spirit? Then we can certainly combat altogether the quotationists, pillagers, plunderers, raiders, spoilers, the corrupts, ransackers, the misguiders, the terrorists and the like digging trenches and laying booby traps all over the path-ways of the nation , at a stretch and bring back a certain stabilized social living in the state!